Het hergebruiken van textiel is jaarlijks een van de aandachtspunten tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven. Canada Goose örngott Maar wat is circulaire mode precies, is het wel duurzaam en is er een markt voor in Nederland? Die vragen staan centraal bij ‘The Challenges of Sustainable Textile Recycling’, een lezing gehost door Ellen Mensink, oprichtster van de start-up Brightloops. Het bedrijf, expert op het gebied van de mechanische recycling van textiel, lanceerde onlangs het nieuwe circulaire kledingmerk Loop.alife, dat Mensink tijdens de lezing presenteerde. FashionUnited was erbij.”In Nederland belandt jaarlijks zo’n 235 kiloton aan kleding op de afvalberg,” begint Mensink, gekleed in een lang overslagvest van haar nieuwe label Loop.alife, de lezing. Volgens de onderneemster wordt 70 procent van deze oude kleding verbrandt, de overige 30 procent wordt gerecycled. In 18 procent van die gevallen wordt de kleding volledig hergebruikt en opgehaald door instanties als het Leger des Heils, de andere 12 procent wordt gedowncycled, waarbij het materiaal wordt gebruikt als poetsdoek of wordt vervezeld en verwerkt tot bijvoorbeeld verhuisdekens of hoedenplanken in auto’s.

Om die kledingafvalberg te verkleinen, besloot Canada Goose örngott Mensink een volledig circulair kledingmerk te ontwikkelen. Het merk, genaamd Loop.alife, produceert onder meer truien en vesten die zijn gemaakt uit 100 procent gerecyclede wollen kledingstukken. Het label hanteert de zelf ontwikkelde standaard ‘truly circular’, wat betekent dat ze in het productieproces uitgaan vanzero waste, geen gebruikmaken van verfstoffen en chemicaliën en zo lokaal mogelijk produceren. Daarnaast maken ze zoveel mogelijk gebruik van gerecyclede materialen uit lokaal kledingafval.

Canada Goose örngott Loop.alife is ontwikkeld door de start-up Brightloops, dat op zijn beurt weer is voortgekomen uit van de Stichting Creative City Lab van Mensink. Naar aanleiding van onder andere het instorten van de textielfabriek in Bangladesh drie jaar geleden, deed Mensink daarbij, samen met studenten, onderzoek naar de textielketen van wol. Uit die zogenaamde ‘lifecycle-analyse’ bleek dat wol vooral in het begin van de lange keten, door de uitstoot van methaan en het gebruik van water en chemicaliën, een van de minst duurzame vezels is.